Fritz Kreisler (1875-1962) yirminci yüzyıl başının en sevilen kemancılarındandı. Tatlı tonu, belirgin portamento ve rubato kullanımıyla tanınır; üslubu savaş öncesi Viyana'nın rahat, sıcak yaşam duygusunu çağrıştırır. Bugün kayıtlarını dinlediğimizde duyduğumuz şey yalnızca bir kişinin tercihi değil, bir dönemin ses zevkidir.
Portamento, bir notadan diğerine geçerken parmağın tel üzerinde duyulur biçimde kaydırılmasıdır. Kreisler bunu bir süs değil, cümlenin doğal bir parçası gibi kullanırdı. Rubato ise tempoyu cümlenin ifadesine göre esnetmektir. Bu iki araç birlikte, notada yazılı olanı bir konuşma tonuna yaklaştırır.
Kreisler aynı zamanda üretken bir besteci ve düzenlemeciydi. Paganini'nin eserlerine özel bir ilgi duymuş, Schumann'ın piyano eşliği eklediği Kapris düzenlemelerini temel alarak kendi düzenlemelerini yapmıştı. Bugün resital ve bis repertuvarında en çok çalınan kısa parçaların önemli bölümü ona aittir.
Kursiyerlerimiz için buradaki ders şudur: portamento ve rubato kontrolsüz kullanıldığında icrayı dağıtır, bilinçli kullanıldığında cümleye anlam katar. Derslerimizde bu araçlar ancak entonasyon ve tempo kararlılığı oturduktan sonra, belirli bir eserin belirli bir cümlesinde neden gerektiği tartışılarak devreye alınır. Amaç kursiyerin bir üslubu kopyalaması değil, kendi ifadesini bilinçli bir tercihle kurabilmesidir.