Itzhak Perlman'ın icrasının ayırt edici yanı, teknik parlaklığın hiçbir zaman kendi başına amaç haline gelmemesidir. Perlman tekniğin müzikal niyete hizmet etmek için var olduğunu vurgular; fiziksel özgürlüğün salt tekrar yoluyla değil, tona, entonasyona ve kontrole odaklanan bilinçli ve yavaş çalışmayla zamanla ortaya çıktığını söyler.
Yorum konusunda da benzer bir tutumu vardır: kendi rengini eklemeden önce bestecinin niyetini aramayı, tarihsel bağlamı, notasyonu ve yapıyı dikkatle incelemeyi önerir; böylece yapılan her sapma kazanılmış ve şeffaf bir tercih haline gelir. Kendi ifadesiyle, yapılması gereken en önemli şey gerçekten dinlemektir.
Bu son cümle kulağa basit gelir ama pratikte en zor alışkanlıktır. Çalışan bir kursiyer çoğu zaman kendi çıkardığı sesi değil, çıkarmayı düşündüğü sesi duyar. Entonasyon hataları, yay gürültüsü ve düzensiz vibrato genellikle duyulmadığı için düzelmez.
Derslerimizde bu yüzden kayıt alma alışkanlığı erken kazandırılır. Kursiyer kendi çalışmasını telefonuyla kaydedip dinlediğinde, ders arasında geçen bir haftayı çok daha verimli kullanır. Buna ek olarak metronomla yavaş çalışma, tek bir cümleyi tempo artırmadan defalarca temizleme ve her tekrarda tek bir değişkene odaklanma yöntemleri programın sabit parçalarıdır.