Barok müziği tarihsel bilgiye dayalı biçimde icra eden profesyoneller, on yedinci ve on sekizinci yüzyıllarda kurulduğunu düşündüğümüz haliyle enstrüman ve yay kullanır.
Barok enstrümanlar modern muadillerine göre daha düz bir boyuna, daha alçak bir köprüye ve daha kısa bir klavyeye sahiptir; bağırsak tel kullanırlar. Bağırsak teller koyun veya keçi bağırsağından yapılır ve sentetik tellerin yirminci yüzyılda yaygınlaşmasından önce yaygın olarak kullanılıyordu; daha sıcak, dokulu ve rezonanslı bir ton üretirler.
Barok yay ise daha kısa, daha hafiftir ve dışa doğru kıvrılır; bu da farklı bir his ve tepki verir. Barok yayın incelen yapısı uzun notalara dinamik bir akışkanlık kazandırır; sürdürülen sesler her zaman ya büyüme ya da sönme halindedir. Modern Tourte yayı ise romantik müziğin uzun soluklu cümlelerinde sürekli bir hacmi korumak üzere tasarlanmıştır.
Önemli bir nokta şudur: barok müziği çalmak ya da tarihsel bilgiye dayalı üslupları keşfetmek için tam bir barok kurulum gerekmez. Birçok modern kemancı bu yolculuğa mevcut enstrümanını kullanarak, bir barok yay ve bağırsak tellerle başlar.
Derslerimizde barok repertuvara geçen kursiyerler için üslup bilgisi ayrı bir başlıktır. Vibratonun sürekli değil, bir süsleme aracı olarak kullanılması; yay dağılımının cümlenin retorik yapısına göre planlanması ve süslemelerin dönem pratiğine göre eklenmesi bu çalışmanın parçasıdır. Bunların hiçbiri özel bir enstrüman gerektirmez, yalnızca bilgi ve farkındalık ister.