Johann Sebastian Bach'ın solo keman için yazdığı altı eser — üç sonat ve üç partita — on sekizinci yüzyılın başlarına aittir ve 1720'de tamamlanmıştır. Bach bunları Köthen'de, Prens Leopold'un kapelmaysterliğini yaptığı dönemde yazdı. Aynı dönem, eşliksiz Viyolonsel Süitleri ve Brandenburg Konçertoları'nın da çıktığı bir verimlilik evresidir.
Bu eserler sipariş üzerine yazılmamıştı. Bach'ın bunları kişisel bir ifade olarak, belki de Weimar sarayında kemancı olarak başladığı yılları hatırlayarak kaleme aldığı düşünülür. Set 1802'ye kadar basılmadı; o yıl Bonn'da Nikolaus Simrock tarafından yayımlandı.
Basıldıktan sonra bile uzun süre ilgi görmedi. Ferdinand David 1843'te, bestecinin ölümünden doksan yıl sonra ilk edisyonu yayımladı. Eserleri konser sahnesine taşıyan isim ise Joseph Joachim oldu; 1903'te kısmi bir kayıt yaptı. Yehudi Menuhin ilk tam seti otuz yıl sonra kaydetti.
Setin en ünlü bölümü, İkinci Partita'yı kapatan Re minör Chaconne'dur (BWV 1004). Tek bir kemandan melodi, armoni ve bas hattının aynı anda duyulduğu bu bölüm, solo keman için yazılmış en ustaca eserler arasında sayılır.
Derslerimizde Bach'a geçiş kademelidir. Önce partitalardaki kısa dans bölümleri ele alınır; kursiyer çok sesli dokuyu ayrıştırmayı, hangi notanın melodi hangisinin bas işlevi gördüğünü ayırt etmeyi öğrenir. Chaconne gibi büyük yapılar ise çok daha ileri bir aşamada, teknik ve müzikal olgunluk birlikte oluştuğunda programa girer.