Antonio Stradivari (1644-1737) ve Giuseppe Guarneri del Gesù (1698-1744), tüm zamanların en ünlü keman yapımcıları sayılır. İkisi de kuzey İtalya'nın küçük kenti Cremona'da çalıştı. Yaklaşık yüz elli yıllık bir çalışma döneminde bu ustaların belirlediği sanatsal ve teknik standartlar bugüne kadar aşılamamıştır.
Kullanılan malzeme her ikisinde de aynı temel üzerine kuruludur: göğüs tablası için Avrupa ladini, yan ve arka tablalar için akçaağaç. Araştırmalar ayrıca enstrümanların çeşitli kimyasallarla işlem gördüğünü göstermiştir; mantar oluşumunu engellemek için boraks ve metal sülfatlar, nem kontrolü için sofra tuzu, moleküler bağ oluşturmak için şap, alkali işlem için potas veya sönmemiş kireç kullanılmıştır.
Akustik ölçümler iki ustanın sesleri arasındaki farkı somutlaştırır. Ortalama bir Stradivari 200 Hz ve 250 Hz bantlarında ve 1,6 kHz üzerinde daha güçlüdür; del Gesù enstrümanları ise ortalama olarak 315 Hz ile 1,25 kHz arasında daha güçlüdür. Bu, Stradivari'de daha parlak bir ses ve en pes notalarda daha güçlü temel frekanslar, del Gesù'de ise daha koyu bir ton anlamına gelir.
Üç yüz yıldır bu iki ustanın kemanları, tüm kemanların karşılaştırıldığı ölçüt olmuştur.
Kursiyerlerimize bu konuyu anlatırken vurguladığımız nokta şudur: enstrümanın kalitesi önemlidir ama tonun asıl belirleyicisi icracının sağ kolu ve sol elidir. Derslerimizde enstrüman seçimi yapılırken kursiyerin bütçesi, seviyesi ve enstrümanın kursiyerin elinde nasıl tepki verdiği birlikte değerlendirilir.