Mendelssohn, bir keman konçertosu yazmayı Leipzig Gewandhaus Orkestrası'nın başkemancısı Ferdinand David ile daha 1838'de konuşmuştu. Ancak eser prömiyerine 1845'e kadar çıkmadı.
Aradaki altı yıl boyunca Mendelssohn konçerto üzerinde aralıklarla çalıştı ve David'den sürekli öneri aldı. Ortaya çıkan sonuç, güzel ve özünde romantik bir konçertoydu; 13 Mart 1845'te Leipzig'de yapılan ilk seslendirilişinde çok iyi karşılandı.
Bu eser, keman konçertosu formunda birkaç yenilik getirir. Solo çalgı hemen ilk ölçülerde girer; uzun orkestra girişi beklenmez. Kadans, bölümün sonunda değil ortasında yer alır ve gelişme bölümünün doğal bir parçası gibi kurgulanmıştır. Üç bölüm ara vermeden birbirine bağlanır.
David'in katkısı bu esnekliği mümkün kılmıştır. Bir başkemancı olarak, hangi pasajın kemanda doğal duracağını ve hangisinin zorlama kalacağını bilerek öneriler sunmuştur.
Derslerimizde bu konçerto sık sık ileri seviye kursiyerlerin ilk büyük konçertosu olur. Nedeni, teknik zorluğun müzikal ifadeyle çok dengeli dağılmasıdır: kursiyer hem pozisyon geçişlerini, hem uzun melodik hatların taşınmasını, hem de hızlı pasajlarda netliği aynı eser içinde çalışabilir.