Mozart ilk keman konçertosunu 1773'te yazdı; ikinciden beşinciye kadar olan dördünü ise 1775 boyunca, henüz on dokuz yaşındayken Salzburg'da tamamladı. Bu yoğun üretimden sonra kalan on altı yıl boyunca bir daha keman konçertosu yazmadı.
Beşinci Konçerto, La majör K. 219, çoğunlukla "Türk" lakabıyla anılır. 20 Aralık 1775'te tamamlandı ve o yıl Noel döneminde Salzburg'da seslendirildi. Dördüncüden yalnızca iki ay sonra yazılan bu eser, konçertoların teknik olarak en talepkarı sayılır; parlak bir sıcaklığı canlı bir mizahla, keman virtüözitesini yalın bir şiirsellikle birleştirir.
"Türk" adı final bölümündeki bir bölümden gelir. Bölümün ortasında La majörden La minöre geçilir ve o dönemde "Türk müziği" diye adlandırılan tarza bir gezinti yapılır: unison kromatik crescendo'lar, çok kısa müzikal öğelerin tekrarı ve viyolonsel ile kontrbasların kolaj biçiminde çalması bu bölümün karakteristik unsurlarıdır.
Mozart konçertoları, keman eğitiminde ayrı bir yere sahiptir. Teknik olarak romantik dönem konçertolarından daha az yoğundurlar ama müzikal olarak çok daha az affedicidirler; her nota açıkta durur, entonasyon ve artikülasyondaki en küçük kusur duyulur.
Derslerimizde bu yüzden Mozart konçertoları bir olgunluk sınavı gibi ele alınır. Kursiyer bu eserlerde kendini teknik zorlukların arkasına saklayamaz; temiz ses, net cümleleme ve stil bilgisi tek başına ortada kalır.