Jean Sibelius, Keman Konçertosu üzerinde çalışmaya 1902'de başladı, 1903 sonbaharında kısa partisyonda tamamladı ve tam partisyonu 1904 yılbaşı civarında bitirdi. İlk seslendiriliş 8 Şubat 1904'te Helsinki'de yapıldı; solist Viktor Nováček, yöneten ise bestecinin kendisiydi.
Sibelius bu icradan memnun kalmadı ve eseri revizyon için geri çekti. Yeni ve bugünkü haliyle prömiyeri 19 Ekim 1905'te Berlin'de gerçekleşti; solist Karl Halir, podyumda ise Richard Strauss vardı.
Bu ikinci versiyon, ilkine göre daha yoğun ve daha odaklıdır. Sibelius orkestra dokusunu inceltmiş, solo partiyi ise daha net bir dramatik çizgiye oturtmuştur. Eserin açılışı, keman literatüründeki en tanınabilir girişlerden biridir: yaylıların pianissimo dokusunun üzerinde solo kemanın adeta uzaktan beliren melodisi.
Konçerto teknik olarak son derece zorludur. Geniş aralıklı sıçramalar, yüksek pozisyonlarda uzun melodik hatlar ve final bölümündeki ritmik yoğunluk ileri düzey hakimiyet ister.
Derslerimizde bu eserin verdiği ders revizyonun değeridir. Kursiyer bir parçayı bir kez öğrendikten sonra iş bitmiş sayılmaz; aynı parçaya birkaç ay sonra geri dönmek, ilk seferde fark edilmeyen sorunları görünür kılar. Bestecinin kendi eserini yeniden ele alması bu alışkanlığın en güçlü örneğidir.